Polskie Stowarzyszenie Kiteboardingu

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start PSKite Dokumenty Ustawa Prawo o Stowarzyszeniach - tekst jednolity

Ustawa Prawo o Stowarzyszeniach - tekst jednolity

Drukuj PDF

USTAWA

z dnia 7 kwietnia 1989 r.

Prawo o stowarzyszeniach

Opracowano na podstawie:

Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z 2003 r. Nr 96,poz. 874, z 2004 r. Nr102, poz. 1055, z 2007r. Nr 112, poz. 766.

Stan na dzień 2010-07-20

 

W celu stworzenia warunków do pełnej realizacji gwarantowanej przepisami

Konstytucji wolności zrzeszania się zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw

Człowieka i Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych, umożliwienia

obywatelom równego, bez względu na przekonania, prawa czynnego

uczestniczenia w życiu publicznym i wyrażania zróżnicowanych poglądów oraz realizacji

indywidualnych zainteresowań, a także uwzględniając tradycje i powszechnie

uznawany dorobek ruchu stowarzyszeniowego, stanowi się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1.

1. Obywatele polscy realizują prawo zrzeszania się w stowarzyszeniach, zgodnie z

przepisami Konstytucji oraz porządkiem prawnym określonym w ustawach.

2. Prawo zrzeszania się w stowarzyszeniach może podlegać ograniczeniom przewidzianym

jedynie przez ustawy, niezbędnym do zapewnienia interesów bezpieczeństwa

państwowego lub porządku publicznego oraz ochrony zdrowia lub moralności

publicznej albo ochrony praw i wolności innych osób.

3. Stowarzyszenia mają prawo wypowiadania się w sprawach publicznych.

Art. 2.

1. Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach

niezarobkowych.

2. Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury

organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności.

3. Stowarzyszenie opiera swoją działalność na pracy społecznej członków; do prowadzenia

swych spraw może zatrudniać pracowników.

Art. 3.

1. Prawo tworzenia stowarzyszeń przysługuje obywatelom polskim mającym pełną

zdolność do czynności prawnych i nie pozbawionym praw publicznych.

2. Małoletni w wieku od 16 do 18 lat, którzy mają ograniczoną zdolność do czynności

prawnych, mogą należeć do stowarzyszeń i korzystać z czynnego i biernego

prawa wyborczego, z tym że w składzie zarządu stowarzyszenia większość

muszą stanowić osoby o pełnej zdolności do czynności prawnych.

3. Małoletni poniżej 16 lat mogą, za zgodą przedstawicieli ustawowych, należeć do

stowarzyszeń według zasad określonych w ich statutach, bez prawa udziału w

głosowaniu na walnych zebraniach członków oraz bez korzystania z czynnego i

biernego prawa wyborczego do władz stowarzyszenia. Jeżeli jednak jednostka

organizacyjna stowarzyszenia zrzesza wyłącznie małoletnich, mogą oni wybierać

i być wybierani do władz tej jednostki.

Art. 4.

1. Cudzoziemcy mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

mogą zrzeszać się w stowarzyszeniach, zgodnie z przepisami obowiązującymi

obywateli polskich.

2. Cudzoziemcy nie mający miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej mogą wstępować do stowarzyszeń, których statuty przewidują taką

możliwość.

Art. 5.

1. Stowarzyszenia międzynarodowe mogą być tworzone na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej według zasad określonych w ustawie.

2. Stowarzyszenia mogą należeć do organizacji międzynarodowych na warunkach

określonych w ich statutach, jeżeli nie narusza to zobowiązań wynikających z

umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną.

Art. 6.

1. Tworzenie stowarzyszeń przyjmujących zasadę bezwzględnego posłuszeństwa

ich członków wobec władz stowarzyszenia jest zakazane.

2. Nikogo nie wolno zmuszać do udziału w stowarzyszeniu lub ograniczać jego

prawa do wystąpienia ze stowarzyszenia. Nikt nie może ponosić ujemnych następstw

z powodu przynależności do stowarzyszenia albo pozostawania poza

nim.

Art. 7.

1. Przepisom ustawy nie podlegają:

1) organizacje społeczne działające na podstawie odrębnych ustaw lub umów

międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną,

2) kościoły i inne związki wyznaniowe oraz ich osoby prawne,

3) organizacje religijne, których sytuacja prawna jest uregulowana ustawami o

stosunku państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych, działające

w obrębie tych kościołów i związków,

4) komitety wyborcze utworzone w związku z wyborami do Sejmu, do Senatu,

wyborem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborami do Parlamentu

Europejskiego lub wyborami do organów samorządu terytorialnego,

5) partie polityczne.

2. Do organizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, w sprawach nie uregulowanych

odrębnie stosuje się przepisy ustawy.

Art. 8.

1. Stowarzyszenie podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego,

o ile przepis ustawy nie stanowi inaczej.

2. (skreślony).

3. (skreślony).

4. (skreślony).

5. Nadzór nad działalnością stowarzyszeń należy do:

1) wojewody właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia − w zakresie

nadzoru nad działalnością stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego,

2) starosty właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia − w zakresie

nadzoru nad innymi niż wymienione w pkt 1 stowarzyszeniami

− zwanych dalej „organami nadzorującymi”.

6. Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień prokuratora wynikających z innych

ustaw.

Rozdział 2

Tworzenie stowarzyszeń

Art. 9.

Osoby w liczbie co najmniej piętnastu, pragnące założyć stowarzyszenie, uchwalają

statut stowarzyszenia i wybierają komitet założycielski.

Art. 10.

1. Statut stowarzyszenia określa w szczególności:

1) nazwę stowarzyszenia, odróżniającą je od innych stowarzyszeń, organizacji

i instytucji,

2) teren działania i siedzibę stowarzyszenia,

3) cele i sposoby ich realizacji,

4) sposób nabywania i utraty członkostwa, przyczyny utraty członkostwa oraz

prawa i obowiązki członków,

5) władze stowarzyszenia, tryb dokonywania ich wyboru, uzupełniania składu

oraz ich kompetencje,

6) sposób reprezentowania stowarzyszenia oraz zaciągania zobowiązań majątkowych,

a także warunki ważności jego uchwał,

7) sposób uzyskiwania środków finansowych oraz ustanawiania składek członkowskich,

8) zasady dokonywania zmian statutu,

9) sposób rozwiązania się stowarzyszenia.

2. Stowarzyszenie, które zamierza tworzyć terenowe jednostki organizacyjne, jest

obowiązane określić w statucie strukturę organizacyjną i zasady tworzenia tych

jednostek.

3. Osoba prawna może być jedynie wspierającym członkiem stowarzyszenia.

Art. 11.

1. Najwyższą władzą stowarzyszenia jest walne zebranie członków. W sprawach, w

których statut nie określa właściwości władz stowarzyszenia, podejmowanie

uchwał należy do walnego zebrania członków.

2. Statut może przewidywać zamiast walnego zebrania członków zebranie delegatów

lub zastąpienie walnego zebrania członków zebraniem delegatów, jeżeli

liczba członków przekroczy określoną w statucie wielkość. W takich przypadkach

statut określa zasady wyboru delegatów i czas trwania ich kadencji.

3. Stowarzyszenie jest obowiązane posiadać zarząd i organ kontroli wewnętrznej.

Art. 12.

Komitet założycielski składa do sądu rejestrowego wniosek o rejestrację wraz ze

statutem, listą założycieli, zawierającą imiona i nazwiska, datę i miejsce urodzenia,

miejsce zamieszkania oraz własnoręczne podpisy założycieli, protokół z wyboru

komitetu założycielskiego, a także informację o adresie tymczasowej siedziby stowarzyszenia.

Art. 13.

1. Wniosek o zarejestrowanie stowarzyszenia sąd rejestrowy rozpoznaje niezwłocznie,

a rozstrzygnięcie powinno nastąpić nie później niż w ciągu 3 miesięcy

od dnia złożenia wniosku.

2. Sąd rejestrowy doręcza organowi nadzorującemu odpis wniosku o rejestrację

wraz z załącznikami wymienionymi w art. 12. Organ ten ma prawo wypowiedzieć

się w sprawie wniosku w terminie 14 dni licząc od dnia jego doręczenia, a

także przystąpić, za zgodą sądu, do postępowania jako zainteresowany.

Art. 14.

Sąd rejestrowy odmawia zarejestrowania stowarzyszenia, jeżeli nie spełnia ono warunków

określonych w ustawie.

Art. 15.

1. Sąd rejestrowy przed wydaniem postanowienia o zarejestrowaniu stowarzyszenia,

jeżeli uzna za niezbędne dokonanie dodatkowych ustaleń, wyznacza w tym

celu posiedzenie wyjaśniające.

2. Na posiedzenie wyjaśniające sąd rejestrowy wzywa uczestników postępowania.

Art. 16.

Sąd rejestrowy wydaje postanowienie o zarejestrowaniu stowarzyszenia po stwierdzeniu,

że jego statut jest zgodny z przepisami prawa i założyciele spełniają wymagania

określone ustawą.

Art. 17.

1. Stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność z

chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego.

1a. Terenowa jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 10 ust. 2, może uzyskać

osobowość prawną, jeżeli statut stowarzyszenia to przewiduje.

2. (skreślony).

3. O wpisaniu stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego sąd rejestrowy

zawiadamia założycieli oraz organ nadzorujący, przesyłając jednocześnie temu

organowi statut.

4. Postępowanie w sprawach o wpis stowarzyszenia do rejestru stowarzyszeń,

innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych

zakładów opieki zdrowotnej do Krajowego Rejestru Sądowego jest wolne od

opłat sądowych.

Art. 18. (skreślony).

Art. 19. (skreślony).

Art. 20.

1. Zarząd terenowej jednostki organizacyjnej stowarzyszenia jest obowiązany, w

terminie 14 dni od chwili jej powołania, zawiadomić o tym organ nadzorujący

właściwy ze względu na siedzibę tej jednostki, podając skład zarządu i adres

siedziby jednostki, oraz doręczyć statut stowarzyszenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie zmian w składzie zarządu i adresie

siedziby terenowej jednostki organizacyjnej stowarzyszenia oraz w statucie stowarzyszenia.

Art. 21.

Zarząd stowarzyszenia ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić sąd rejestrowy o

zmianie statutu. W sprawie wpisania do rejestru zmiany statutu stowarzyszenia stosuje

się odpowiednio zasady i tryb przewidziane dla rejestracji stowarzyszenia.

Art. 22.

1. Stowarzyszenia w liczbie co najmniej trzech mogą założyć związek stowarzyszeń.

Założycielami i członkami związku mogą być także inne osoby prawne, z

tym że osoby prawne mające cele zarobkowe mogą być członkami wspierającymi.

2. Do związków, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.

Art. 23. (skreślony).

Art. 24. (skreślony).

Rozdział 3

Nadzór nad stowarzyszeniami

Art. 25.

Organ nadzorujący ma prawo:

1) żądać dostarczenia przez zarząd stowarzyszenia, w wyznaczonym terminie,

odpisów uchwał walnego zebrania członków (zebrania delegatów),

2) (skreślony),

3) żądać od władz stowarzyszenia niezbędnych wyjaśnień.

Art. 26.

W razie niezastosowania się stowarzyszenia do wymagań określonych w art. 25, sąd

na wniosek organu nadzorującego może nałożyć grzywnę w wysokości jednorazowo

nie wyższej niż 5 000 zł. Od grzywny można zwolnić, jeżeli po jej wymierzeniu stowarzyszenie

niezwłocznie zastosuje się do wymagań organu nadzorującego. Stowarzyszenie,

w terminie 7 dni, może wystąpić do sądu o zwolnienie od grzywny.

Art. 27.

Organem nadzorującym terenową jednostkę organizacyjną stowarzyszenia jest organ

określony w art. 8 ust. 5, właściwy ze względu na siedzibę tej jednostki.

Art. 28.

W razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub

narusza postanowienia statutu w sprawach, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2, organ

nadzorujący, w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości,

może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom

stowarzyszenia, wystąpić do sądu o zastosowanie środka określonego w art. 29.

Art. 29.

1. Sąd, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może:

1) udzielić upomnienia władzom stowarzyszenia,

2) uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwałę stowarzyszenia,

3) rozwiązać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe

naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do

przywrócenia działalności zgodnej z prawem lub statutem.

2. Sąd rozpoznając wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może na wniosek lub z

własnej inicjatywy wydać zarządzenie tymczasowe o zawieszeniu w czynnościach

zarządu stowarzyszenia, wyznaczając przedstawiciela do prowadzenia

bieżących spraw stowarzyszenia.

3. Rozpoznając wniosek o rozwiązanie stowarzyszenia, sąd może zobowiązać władze

stowarzyszenia do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie i zawiesić

postępowanie. W razie bezskutecznego upływu terminu, sąd, na wniosek

organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy, podejmie zawieszone postępowanie.

Art. 30.

1. Jeżeli stowarzyszenie nie posiada zarządu zdolnego do działań prawnych, sąd, na

wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy, ustanawia dla niego

kuratora.

2. Kurator jest obowiązany do zwołania w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy

walnego zebrania członków (zebrania delegatów) stowarzyszenia w celu wyboru

zarządu. Do czasu wyboru zarządu, kurator reprezentuje stowarzyszenie w

sprawach majątkowych wymagających bieżącego załatwienia.

3. Wynagrodzenie kuratora pokrywa się z majątku stowarzyszenia.

Art. 31.

Na wniosek organu nadzorującego sąd wydaje postanowienie o rozwiązaniu stowarzyszenia,

w razie gdy:

1) liczba członków stowarzyszenia zmniejszyła się poniżej liczby członków

wymaganych do jego założenia,

2) stowarzyszenie nie posiada przewidzianych w ustawie władz i nie ma warunków

do ich wyłonienia w okresie nie dłuższym niż rok.

Art. 32.

Wnioski, o których mowa w art. 29 ust. 1 i art. 31, sąd rozpoznaje na rozprawie

w postępowaniu nieprocesowym - rejestrowym.

Rozdział 4

Majątek stowarzyszenia

Art. 33.

1. Majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków,

zapisów, dochodów z własnej działalności, dochodów z majątku stowarzyszenia

oraz z ofiarności publicznej.

2. Stowarzyszenie, z zachowaniem obowiązujących przepisów, może przyjmować

darowizny, spadki i zapisy oraz korzystać z ofiarności publicznej.

Art. 34.

Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad

określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia

służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału

między jego członków.

Art. 35.

Stowarzyszenie może otrzymywać dotację według zasad określonych w odrębnych

przepisach.

Rozdział 5

Likwidacja stowarzyszeń

Art. 36.

1. W razie rozwiązania się stowarzyszenia na podstawie własnej uchwały, likwidatorami

stowarzyszenia są członkowie jego zarządu, jeżeli statut lub, w razie braku

odpowiednich postanowień statutu, uchwała ostatniego walnego zebrania

członków (zebrania delegatów) tego stowarzyszenia nie stanowi inaczej.

2. W razie rozwiązania stowarzyszenia przez sąd, zarządza on jego likwidację, wyznaczając

likwidatora.

Art. 37.

1. Obowiązkiem likwidatora jest przeprowadzenie likwidacji w możliwie najkrótszym

czasie, w sposób zabezpieczający majątek likwidowanego stowarzyszenia

przed nieuzasadnionym uszczupleniem.

2. Likwidator w szczególności powinien:

1) zawiadomić sąd o wszczęciu likwidacji i wyznaczeniu likwidatora, z podaniem

swego nazwiska, imienia i miejsca zamieszkania, jeżeli nie zachodzą

warunki określone w art. 36 ust. 2,

2) dokonywać czynności prawnych niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji,

podając do publicznej wiadomości o wszczęciu postępowania likwidacyjnego,

3) po zakończeniu likwidacji zgłosić sądowi wniosek o wykreślenie stowarzyszeniaz

Krajowego Rejestru Sądowego.

3. Jeżeli likwidacja nie zostanie zakończona w ciągu roku od dnia jej zarządzenia,

likwidatorzy przedstawiają przyczyny opóźnienia sądowi, który w razie uznania

opóźnienia za usprawiedliwione przedłuża termin likwidacji lub zarządza zmianę

likwidatorów.

Art. 38.

Majątek zlikwidowanego stowarzyszenia przeznacza się na cel określony w statucie

lub w uchwale walnego zebrania członków (zebrania delegatów) o likwidacji stowarzyszenia.

W razie braku postanowienia statutu lub uchwały w tej sprawie, sąd orzeka

o przeznaczeniu majątku na określony cel społeczny.

Art. 39.

Koszty likwidacji pokrywa się z majątku likwidowanego stowarzyszenia.

Rozdział 6

Stowarzyszenia zwykłe

Art. 40.

1. Uproszczoną formą stowarzyszenia jest stowarzyszenie zwykłe, nie posiadające

osobowości prawnej.

2. Osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe,

uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel,

teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie.

3. O utworzeniu stowarzyszenia zwykłego jego założyciele informują na piśmie

właściwy, ze względu na przyszłą siedzibę stowarzyszenia, organ nadzorujący,

podając dane, o których mowa w ust. 2.

Art. 41.

1. Sąd rejestrowy, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może zakazać

założenia stowarzyszenia zwykłego, jeżeli nie spełnia ono warunków określonych

w art. 16. Art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Jeżeli w ciągu 30 dni od dnia uzyskania informacji o założeniu stowarzyszenia

zwykłego nie zakazano jego działalności, może ono rozpocząć działalność.

Art. 42.

1. Stowarzyszenie zwykłe nie może:

1) powoływać terenowych jednostek organizacyjnych,

2) łączyć się w związki stowarzyszeń,

3) zrzeszać osób prawnych,

4) prowadzić działalności gospodarczej,

5) przyjmować darowizn, spadków i zapisów oraz otrzymywać dotacji, a także

korzystać z ofiarności publicznej.

2. Stowarzyszenie zwykłe uzyskuje środki na swoją działalność ze składek członkowskich.

Art. 43.

W sprawach nie uregulowanych odmiennie w tym rozdziale do stowarzyszenia zwykłego

stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, z tym że:

1) nie stosuje się przepisów art. 9-13, art. 14 ust. 1, art. 17, art. 20, art. 22-24,

art. 27, art. 30 i art. 31 pkt 2,

2) ilekroć w ustawie jest mowa o statucie, należy przez to rozumieć regulamin

stowarzyszenia zwykłego.

Rozdział 7

Przepisy szczególne, zmiana przepisów obowiązujących oraz przepisy przejściowe

i końcowe

Art. 44.

1. Ograniczenia we wstępowaniu żołnierzy w czynnej służbie wojskowej i junaków

odbywających zasadniczą służbę w obronie cywilnej oraz funkcjonariuszy

Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej do stowarzyszeń, a także

uczestniczeniu w ich działalności, określają odrębne ustawy.

2. Działalność stowarzyszeń na terenach i w obiektach znajdujących się w zarządzie

lub użytkowaniu organów wojskowych albo resortu spraw wewnętrznych

wymaga zezwolenia, odpowiednio, Ministra Obrony Narodowej lub Ministra

Spraw Wewnętrznych albo organów przez nich określonych.

Art. 45.

Osoby pragnące założyć stowarzyszenie prowadzące działalność bezpośrednio związaną

z obronnością albo bezpieczeństwem państwa lub ochroną porządku publicznego

są obowiązane uzgodnić zakres tej działalności, odpowiednio, z Ministrem Obrony

Narodowej lub Ministrem Spraw Wewnętrznych albo organami przez nich określonymi.

Art. 46. (skreślony).

Art. 47-50. (pominięte).

Art. 51.

1. Do czasu odrębnego uregulowania statusu prawnego związków wyznaniowych

oraz zakonów i kongregacji duchownych, do których miały zastosowanie przepisy

rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r.

− Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. Nr 94, poz. 808, z 1946 r. Nr 4, poz. 30, z

1949 r. Nr 41, poz. 293 i Nr 45, poz. 335, z 1950 r. Nr 44, poz. 401 i Nr 53, poz.

489, z 1964 r. Nr 41, poz. 276 oraz z 1985 r. Nr 36, poz. 167), stosuje się wobec

nich przepisy tego rozporządzenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do nowo powstających związków wyznaniowych

oraz zakonów i kongregacji duchownych.

Art. 52.

1. Działające w dniu wejścia ustawy w życie stowarzyszenia zarejestrowane i stowarzyszenia

wyższej użyteczności stają się stowarzyszeniami w rozumieniu jej

przepisów. Statuty tych stowarzyszeń, stanowiące podstawę ich działania, zachowują

moc z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Tracą moc postanowienia statutów stowarzyszeń, o których mowa w ust. 1,

sprzeczne z przepisami ustawy.

Art. 53. (skreślony).

Art. 54. (pominięty).

Art. 55.

1. W sprawach uregulowanych niniejszą ustawą, nie zakończonych decyzją ostateczną

przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy tej ustawy.

2. Postępowanie likwidacyjne stowarzyszeń wszczęte przed dniem wejścia ustawy

w życie prowadzi się na podstawie dotychczasowych przepisów.

Art. 56.

Tracą moc:

1) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r.

− Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. Nr 94, poz. 808, z 1946 r. Nr 4, poz.

30, z 1949 r. Nr 41, poz. 293 i Nr 45, poz. 335, z 1950 r. Nr 44, poz. 401 i

Nr 53, poz. 489, z 1964 r. Nr 41, poz. 276 oraz z 1985 r. Nr 36, poz. 167), z

zastrzeżeniem art. 51 niniejszej ustawy,

2) dekret z dnia 5 sierpnia 1949 r. o zmianie niektórych przepisów prawa o

stowarzyszeniach (Dz.U. Nr 45, poz. 335), z wyjątkiem art. 2 ust. 2 lit. a) i

c).

Art. 57.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

 

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować.

Logowanie

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 333 gości